Hoeden
Wij woonden in een dorp dat eigenlijk net zo goed niet had kunnen bestaan. Het was een heel klein stukje land, geprangd tussen brede verbindingswegen die leidden naar twee wél superbelangrijke steden. Als je geen familie had wonen in Hoeden, want zo heette mijn dorp, dan nam je ook nooit de afslag. Je reed er gewoon voorbij. Lees de rest van bericht ‘De maand van Eva Mouton (4)’
Ook bij ORP komt het wel eens voor dat een winnaar pas op zaterdag bekend wordt gemaakt, terwijl deze op vrijdag werd verwacht. Gelukkig is het maar een paar minuten. Ook deze week brengen wij een winnaar in de gedichtennachtwedstrijd. Volgende twee weken doen we even aan kerstvakantie, maar daarna zal er op vrijdag 8 januari 2010 weer een winnaar zijn. Insturen is tot die tijd gewoon mogelijk.
Maar, onze winnaar van deze week dus. Zie hier Bert Reigor, met prik. Gefeliciteerd!
ik duw mijn oogleden langzaam open
novemberduisternis is overgegaan in decemberlicht
onder de grond van mijn tuin
en huis
pruttelt het
uit microporiën borrelen
belletjes met larven omhoog
op de weg naar boven
vindt een metamorfose plaats
bij het maaiveld aangekomen
zwermen tijgervliegen uit
vroeger waren ze alleen in de zomer een plaag
maar dat was vroeger
overschrijden de toegestane concentratie in de binnenlucht
prikken, zuigen, sarren
spuiten je vol met gekmakende jeuk
ik mep, zwaai, stamp plat
wild om mij heen
voer een guerrillaoorlog
sla en ren
de strijd is ongelijk
voorbij waanzin gedreven
doe ik het enige wat ik kan doen
de aftocht blazen
met mijn vierwielaangedreven auto de bergen in
boven de 2400 meter
zijn geen tijgervliegen
Uit het juryrapport: ‘In dit gedicht van Bert Reigor wordt een spanningsboog opgebouwd, door middel van een steeds absurdistischer wordende wereld. Uiteindelijk komt de oplossing met het overtreden van de grens.’
Stadsdeelwat?
Is jouw wijk de beste wijk van Nijmegen?
Schrijf er een gedicht over en doe mee aan >>STADSDEELDICHTERS, een project van de Wintertuin en Op Ruwe Planken.
De twee beste gedichten worden gedrukt op ansichtkaarten die door de hele stad verspreid worden. Bovendien maak je kans op € 150,- aan boekenbonnen en een optreden tijdens de Nijmeegse Gedichtennacht op 27 januari 2010.
Voorafgaand aan je inzending neem je deel aan twee workshops van een Nijmeegse dichter.
Samen werk je aan het gedicht over jouw wijk.
Geef je op voor de workshops via de Wintertuin.
Ook deze week is er weer een winnaar in onze gedichtennachtwedstrijd! Dit keer brengen wij u Rolf Viervant, met ‘Achter de Façade’. Gefeliciteerd!
Achter de Façade
Maai nauwkeurig afgesteld
Uw gazon, opdat het kort blijft
En dichtbegroeid als een tapijt
Onder opgepoetste schoenen
Op een droge zomeravond
Lichtvoetig, zachtjes aangeschoten
Buigzaam en behandelbaar
Zodat, wanneer het er op aankomt
De conversatie wordt gedragen
Droog boven de aarde
Het belangrijkste: het maaien!Maar hark bij bladeren en vlagen
Wied handhandig en secuur
Hou de mollen in de gaten
Eén hoop kan alles doen vervagen
Verzuim niet tijdig bij te zaaien
Juist op schrale winterdagen
En steek kaarsrecht de kanten weg
Met deze stalen spade
Tot daar, geen centimeter verder
Achter de Façade is het kaal!
Dat was het,
Anders nog iets?
-Meneer, er is niets anders!
Uit het juryrapport: “‘Achter de Façade’ leest als een licht ritmische handleiding voor iedereen die maar vooral niet over grens wil kijken: blijf maar beter thuis. Leukste zin: één hoop kan alles doen vervagen.”
Op Ruwe Planken heeft weer eens een wedstrijd uitgeschreven. En bij een wedstrijd horen winnaars! Dit is de eerste, en in de volgende twee weken volgen er weer twee. Dan hebben we vakantie, maar daarna komen er nog drie. Enfin, de eerste weekwinnaar:
Gesprekken I
ik zoek een grens die zich nog niet
aan de aarde onttrokken heeft
en waar de nacht nog maagd is
dat land mag mij noodlottig worden
ik zal daar mijn handen begraven
en tanden in de grafsteen kervenik ben een kloof en een afgrond
van verontrusting schreeuwenwanneer de diepte me een woord
baart dan hangt het om mijn nek
als vonnis en schuldbekentenis
mijn hart slaat de onrustige slag
van een kreupele houtduif
die een plek zoekt om te stervenik vrees dat er voorbij de leegte
geen lied van genezing wacht
Umeu Bartelds
Uit het juryraport: “In ‘Gesprekken I’ voert Umeu Bartelds de lezer door een eenzaam landschap waar krachtige beelden in elkaar schuiven.” Gefeliciteerd!
