alles is confetti, oftewel chill out forever
het spel met de witte muizen
dromen van een eigen kauwgomballenautomaat
je neerleggen als kind
op een wolk in een glas thee
roeren, roeren, roeren
de draaikolk verzoeken
tot twintig duizend mijlen onder zee
en van daaruit als een raket
door alle lagen heen omhoog spuiten
dikke regenbogen eten
met duizend bommen en granaten uiteenspatten
met je nieuwe parachutezakdoek
voor haar voeten landen
de straat vegen met je handen
Ruud Poppelaars
The undertaker song vol. 6
(De laatste snelweg)
De fiolen van Zijn toorn hebben
de S uit het Neon
van de Gele Benzinetempel
geslagen
Binnen probeert de zuster
van Judas
in een vuile ruit
van een Coca Cola automaat
haar spermavaste lippenstift
op te brengen.
De pompman achter de
balie
die een linkeroog en een
rechterbal mist
rolt met ervaring een Chupa Chup
over zijn vervormde lippen
terwijl zij van Iskariot denkt
heb ik daar mijn benen voor
geschoren.
Het geluid van gierende banden
van een bloedrode Corvette
doet hem verslikken
door het open raam hoort hij
Necro Joey, die alleen meisjes
onder de twaalf aflegt
op de achterbank
naar hem roepen
“wil je aan mijn vingers ruiken”
op zijn lip doet een Belga meisje
haar best.
Uit de holte van het dashboard
klinkt Lou Reeds “Perfect Day”
even macaber
als de plaatsnaam “Heavy Heaven”
op ons kartonnen bord
zijn wij niet allemaal lifters van de
Laatste Snelweg?
roept Noach smalend bij pomp 7
terwijl hij de ark nog eens volgooit.
Cees Buitendijk
Uil
Een uil
zit,
wordt dan wachten
kijkt,
wordt dan zien.
Vouwt veren
rond adem.
Wenkt de nacht
en wacht,
in de langste sluitertijd,
op leven
dat een teken geeft.
Maakt zich dan los
uit gedempt grisaille
en wordt,
in een zijden ruis,
de regisseur van zijn vleugelslag
Cécile Vanhoutte