Aan het begin van de zomer verschijnt de laatste Op Ruwe Planken van deze jaargang.
Het thema is dit keer: Van negen tot vijf, literatuur op de werkvloer.
Tot vrijdag 15 mei kunnen verhalen, gedichten, essays, toneelteksten en columns ingezonden worden naar kopij [at] opruweplanken .nl .
NB: Het thema is niet verplicht!
Kijk hier voor het reglement.
Saskia van den Heuvel schrijft behalve poëzie ook boodschappenlijstjes. In dit geval besloot ze op uitnodiging van Op Ruwe Planken voor de poëzie te kiezen om met u te delen, hoewel poëzie misschien net iets te aanmatigend klinkt. Liever spreekt zij van gedichten. De gedichten die hier de komende weken te lezen zullen zijn behoren tot de nog verder uit te werken cyclus ‘bureaubloemen’ en geven een impressie van haar twintig inspiratieloze jaren binnen de muren van, laten we zeggen, verzekeringskantoren. Mocht uw belangstelling voor de boodschappenlijstjes onverhoeds grotere vormen aannemen dan die voor de gedichten schroom dan niet om contact met haar op te nemen.
( http://weblog.saskiavandenheuvel.nl ) Foto: Frank Boots
EEN VOORBEELD VAN HOE DINGEN GAAN
Het meisje dat een jaar of vier tegenover mij zat
kreeg op een keer kanker. Een manager deelde
ons dat graag volgens de vastgestelde lijnen mee.
Als ik wel eens afweek van mijn dieet schrokken
de meeste mensen op. Altijd vergat ik mijn briefjes
af te laten tekenen. De straffen heb ik niet bewaard.
Ik kan niet laten zien welke sporen ik heb verdiend.
Mijn hond heeft een goed leven; elke dag gaat ze
met mij wandelen zonder te hoeven apporteren.
Twintig jaar is lang. Ze is nu elf en takelt langzaam
af. Over niet al te lange tijd gaan we haar begraven.
Ik heb geen verzekering, nooit gehad. Waarom.
ZE HEBBEN HET BESTE MET ONS VOOR
Tijdens ontruimingsoefeningen wisten we de uitgang
minder snel te vinden. In het trappenhuis kwam
je dan mensen tegen. Ik kende er één van gezicht.
Toch had ik niet te klagen over fouten die ik goed
kon maken. Zo leerden ze mij van het leven zeiden
ze. Elke dag was ik dankbaar en aan het einde moe.
Natuurlijk heb ik ook andere kwaliteiten. Wat dacht
u. Elke dag kam ik twee keer mijn haar; één keer
thuis voor de spiegel en één keer poets ik mijn tanden.
Morgen ga ik aan het verleden denken alsof ik niet
zo lang meer heb te gaan. Dat geeft een nuttig gevoel.
Ik denk dat ik wel redelijk ben. Ik koop ook bloemen.
Saskia van den Heuvel schrijft behalve poëzie ook boodschappenlijstjes. De gedichten die hier van haar te lezen zijn behoren tot de nog verder uit te werken cyclus ‘bureaubloemen’ en geven een impressie van haar twintig inspiratieloze jaren binnen de muren van, laten we zeggen, verzekeringskantoren. Mocht uw belangstelling voor de boodschappenlijstjes onverhoeds grotere vormen aannemen dan die voor de gedichten schroom dan niet om contact met haar op te nemen.
( http://weblog.saskiavandenheuvel.nl )
T
Tijdens het Nijmeegs Boekenfeest op 14 maart presenteerde Op Ruwe Planken haar nieuwe nummer. Dat gebeurde met trots, want het is wederom een prachtige bundel geworden. Centraal thema van editie 8.3 is ‘onderhonden’.
Wie vind je allemaal in de nieuwe ORP?
De winnaars van de Plagiaatwedstrijd en de Dichtwedstrijd, Pascal den Hartog en Ivo Allewaert. Evenals de overige weekwinnaars van de Dichtwedstrijd: Jan Aelberts, Cornelis Dribbel, Veerle Neyens, Daniël Smits, Willemien Mensinga, Albert Bobeldijk, M. W. Z. Teerlinck, Wibo Kosters en Saskia van den Heuvel. Het prachtige omslag is van Jop Luberti (Deep Sleep Records).
Verder is er nieuw werk van Bouke Vlierhuis, Daan de Ligt, Mark van der Schaaf, Liliane Melis, Marcel Ozymantra, Ben Huizinga, Olaf van Muijden, Frouke Arns en een vertaling van wereldkampioen slam poetry Buddy Wakefield. Ook staat er een recensie in van de debuutroman van Henk van Straten en een literaire cartoon van het duo Norman. Ga voor de websites van deze schrijvers, dichters en kunstenaars naar Links.
Het nieuwe nummer is binnenkort verkrijgbaar bij deze boekhandels voor slechts 3 euro. Bestellen kan ook per e-mail (dit is zonder verzendkosten): administratie [at] opruweplanken .nl. Abonnee worden kost slechts een tientje per jaar, kijk hier.
WAT WE ZEIDEN TOEN WE HET ONS NOG HERINNERDEN
Als ik aan mijn bureau zat belden er mensen
die wilden weten of ik al wist hoe het zat. Ik wist
veel maar had geleerd vriendelijk te blijven.
Aan het einde van de maand kreeg je voldoening.
Ik heb dat als doel jarenlang voor ogen gehouden
tijdens mijn fitheidsmetingen en werkoverleggen.
Toen ik de drums speelde in een tienerband was
het gewoon niet te doen om aan later te denken.
De maat maakten we zelf dus viel ik niet echt op.
In onze kantoortuin heb ik nooit schepjes gevonden.
Collega’s kwamen en gingen. Wanneer het meezat
was ik onzichtbaar. Maar meestal ging de telefoon.
Saskia van den Heuvel schrijft behalve poëzie ook boodschappenlijstjes. De gedichten die hier van haar te lezen zijn behoren tot de nog verder uit te werken cyclus ‘bureaubloemen’ en geven een impressie van haar twintig inspiratieloze jaren binnen de muren van, laten we zeggen, verzekeringskantoren. Mocht uw belangstelling voor de boodschappenlijstjes onverhoeds grotere vormen aannemen dan die voor de gedichten schroom dan niet om contact met haar op te nemen.
( http://weblog.saskiavandenheuvel.nl )
ER LIGT ALTIJD EEN VRAAG ONDER
Ik kan me herinneren dat ik in een kantoor was
waar ik dagelijks op dezelfde stoel ging zitten
om degene te zijn waarvoor ik was aangenomen.
Om mij heen mensen met ogen in hun hoofd.
Als niemand mij dat op een dag had gezegd
kon ik niet weten waar de koffiemachine stond.
Dan had ik je hand gepakt en was ik gaan lopen
tot aan het gebouw waar we in de toekomst
aan elkaar konden zitten zonder zondig te zijn.
Als dingen anders lopen ga jij vragen stellen
alsof ik weet wat ik doe als het niets betekent.
Wat hier verboden is kan ik niet laten kloppen.
Saskia van den Heuvel schrijft behalve poëzie ook boodschappenlijstjes. In dit geval besloot ze op uitnodiging van Op Ruwe Planken voor de poëzie te kiezen om met u te delen, hoewel poëzie misschien net iets te aanmatigend klinkt. Liever spreekt zij van gedichten. De gedichten die hier de komende weken te lezen zullen zijn behoren tot de nog verder uit te werken cyclus ‘bureaubloemen’ en geven een impressie van haar twintig inspiratieloze jaren binnen de muren van, laten we zeggen, verzekeringskantoren. Mocht uw belangstelling voor de boodschappenlijstjes onverhoeds grotere vormen aannemen dan die voor de gedichten schroom dan niet om contact met haar op te nemen.
( http://weblog.saskiavandenheuvel.nl )
Foto: Frank Boots