DERTIG
Je hebt niets meer tekort
Je bent tenslotte het bestellen verleerd
en ziet er met succes een begin in.
Je drukt op de knop, de pers begint zich te sluiten
Ze smijten de straat voor je deur in stukken
Lichamen worden rond deze tijd langzaam voller,
ontwikkelen hun eigen mechanismen, verbanden
uiteindelijk in mallen gegoten, in balans door
wat er in je zakken zit.
Er kwam een figuur je huis binnen, hij maakte
modderige voetstappen en verspreidde
een onaangename lucht.
Hij is gebleven.
Ook waar hij je niet aanstaarde en alleen was.
Bega je meer of meer uitzonderlijke zonden nu?
Zoek je onderpand of iets in ruil voor die vreemde
oorlogskleuren op je borst?
Bouke Vlierhuis (http://boukevlierhuis.web-log.nl) is schrijver, dichter, huisman en ondernemer. Voor ORP is mei de maand van Bouke Vlierhuis. Hij recenseert poëzie en proza voor Meander en Club Propaganda. Hij publiceerde non-fictie, verhalen en gedichten in Op Ruwe Planken, Meander, OpSpraak, De Brakke Hond, De Groene Amsterdammer, Trouw en cultureel-gastronomisch magazine Bouillon!.
Bovenstaand gedicht komt net als ‘Wat een man wil’ (nr. 3) uit de cyclus ‘Schone naalden’.
WAT EEN MAN WIL
Een huis
met een niet te zwaar dak
Niet
in oorlogen hoeven vechten
Kinderen
die niet teveel op hem lijken
Een meisje
dat hem eens per week
ter hand neemt
Vroeger
bij gym gekozen worden
Vrucht
zien van zijn handen
Zweten
maar niet in pak
Af en toe
de weg voor hem
alleen
Niet
verliezen
Maar ook niet
doodgaan
Bouke Vlierhuis (http://boukevlierhuis.web-log.nl) is schrijver, dichter, huisman en ondernemer. Voor ORP is mei de maand van Bouke Vlierhuis. Bovenstaand gedicht komt uit de cyclus ‘Schone naalden’.
HOE BLUESMUZIEK MIJN LEVEN VERWOESTTE
Steeds lager draai ik de snaren
neem de telefoon niet meer op
maak van alles een slaginstrument
zing dingen die niemand begrijpt
steeds harder al slaan de buren
de maat op de muren ik breek flessen
voor de halzen en ik draai en ik
draai en ik bloed en ik bloed en ik
val en ik val smijt mijn handen
hoog in de lucht werk niet meer sla
alle boeken dicht kijk televisie en draai
in plaats van het geluid krakende platen
ga nooit meer naar buiten
kijk alleen nog naar de lichtjes
en zing
Bouke Vlierhuis (http://boukevlierhuis.web-log.nl) is schrijver, dichter, huisman en ondernemer. Voor ORP is mei de maand van Bouke Vlierhuis. Net als zijn eerste gedicht komt ook Hoe bluesmuziek mijn leven verwoestte uit de cyclus ‘Drie akkoorden’.
CASH & THE KING
Wat hij probeert, de man met het zwarte haar, wat hij probeert
kan niet. Je kan gitaren verzamelen maar gitaren verzamelen
uiteindelijk alleen maar stof, wat hij ook probeert. Je kan je laatste
sigaar bewaren voor later. Hij rookt hem op. Hij zingt.
Hij gaat rond middernacht naar het kruispunt, hoort de duivel janken
Hij leent hem zijn kleren. Je kunt proberen door elkaar te schudden
wat biologieles na biologieles rond je botten gedraaid is
Lager stemmen wat niet mee wil geven, het hout zonder
spanning laten zingen. We hebben nou eenmaal ons bereik
Hij was die man en nu is hij die man niet meer
Hij is de man die er niet vanaf komt te willen dat hij de jongen
was die zong, die speelde zonder te willen. We hebben
het beeld van de man, de man die alleen zong. We hebben
het gruis van de kiezel die hij zich eigen maakte. We leven
met schrille geluiden en alles slaat kreten uit. We leven,
het kan niet wat we proberen. Maar we kunnen wachten.
Bouke Vlierhuis (http://boukevlierhuis.web-log.nl) is schrijver, dichter, huisman en ondernemer. Hij recenseert poëzie en proza voor Meander en Club Propaganda. Hij publiceerde non-fictie, verhalen en gedichten in Op Ruwe Planken, Meander, OpSpraak, De Brakke Hond, De Groene Amsterdammer, Trouw en cultureel-gastronomisch magazine Bouillon!. ‘Cash & the king’ is, net als het eerder op ANS-online gepubliceerde ‘Twaalfmaats’, afkomstig uit de cyclus ‘Drie akkoorden’.
