Tijdens het Nijmeegs Boekenfeest op 14 maart presenteerde Op Ruwe Planken haar nieuwe nummer. Dat gebeurde met trots, want het is wederom een prachtige bundel geworden. Centraal thema van editie 8.3 is ‘onderhonden’.

Wie vind je allemaal in de nieuwe ORP?
De winnaars van de Plagiaatwedstrijd en de Dichtwedstrijd, Pascal den Hartog en Ivo Allewaert. Evenals de overige weekwinnaars van de Dichtwedstrijd: Jan Aelberts, Cornelis Dribbel, Veerle Neyens, Daniël Smits, Willemien Mensinga, Albert Bobeldijk, M. W. Z. Teerlinck, Wibo Kosters en Saskia van den Heuvel. Het prachtige omslag is van Jop Luberti (Deep Sleep Records).

Verder is er nieuw werk van Bouke Vlierhuis, Daan de Ligt, Mark van der Schaaf, Liliane Melis, Marcel Ozymantra, Ben Huizinga, Olaf van Muijden, Frouke Arns en een vertaling van wereldkampioen slam poetry Buddy Wakefield. Ook staat er een recensie in van de debuutroman van Henk van Straten en een literaire cartoon van het duo Norman. Ga voor de websites van deze schrijvers, dichters en kunstenaars naar Links.

Het nieuwe nummer is binnenkort verkrijgbaar bij deze boekhandels voor slechts 3 euro. Bestellen kan ook per e-mail (dit is zonder verzendkosten): administratie [at] opruweplanken .nl. Abonnee worden kost slechts een tientje per jaar, kijk hier.

GEDICHT 48624002

Alleen een wasdraad woekert nog
boven de straten, slaat een arm om de leegte
van de dichter die vol overgave halfstok
in de regen enzovoort. Hij komt klaar

in het kaalgevreten lichaam, noemt het nacht
en schaamt zich bloot. Op de rand van het bed
is hij een vlek die woorden in zich draagt
maar liever nog schenkt hij zijn pleinvrees uit:

1) Sla de twijfel achterover, kruip
van zijn dijen, druip van zijn kin omlaag
na laag en spoel aan in hondse stilte.

2) Verstrengel de taal tot ze begint te gapen,
raap de goten uit de stad, sleep de trekken
om een vrouwenmond de wereld uit.

Hij vouwt nog gauw wat lezers, slaat ze om
en drukt ze dood. Morgen sticht hij hun vaderland.

Jan Aelberts
—–

Weekwinnaar #2

Bericht uit Baldadië

we vechten nu al lang genoeg
onze kleren aan en uit

lok die vrede maar
onder de witte vlag

daar worden we een spook
gaat alles zijn gewone drang

terwijl honden slapen onder de tong
zachtjes zingen en langs de neus weg

de huizen tussen de oren
domweg annexeren

zoals de vliegjes, die we redden uit de wijn
of na het fietsen de ogen uithuilen

we blijven maar heel even
scherven verkruimelen, in bed mag dat

ieder voor zich
een worden met het land

en schreeuwen: bevolk me!

Ivo Allewaert
—–

Weekwinnaar #3

Fuhrerman

banger voor woorden
dan voor een wapen
je verbrandt boeken
vermoordt als herder
je zwarte schapen
Fuhrerman
de dichters slapen

je spreekt van vrede
brood voor het volk
maar verzwijgt
dat men zich snijdt
aan versailles dolk
Fuhrerman
de dichters ontwaken

plak duizend sterren
op mijn borst
les in heilig water
je barbaarse dorst
iedereen die zwijgt
Fuhrerman
de dichters staken

nu de kampen sluiten
we kunnen dromen
van heidense stilte
die de leegte brengt
is de tijd gekomen
Fuhrerman
de dichters praten

Cornelis Dribbel
—–

Weekwinnaar #4

Galop

spraaklawaai trilt
tintellippen open,
een microfoon gooit
groots en gretig
klank over de dag

frequentielijnen vouwen zich
om het silhouet van de stad
een net van lettersneeuw valt

vangt de stilte van het licht
en het tweevoetig wild erin verstrikt

een trommelvlies roffelt
verhit gespitst in de richting van
de zweep – een dwepend
meer en meer nog

rekt zich uit, vangt adem
en tjak, daar vertrekt de kar

de menner geeft het paard de sporen
hij zit alleen voorop

Veerle Neyens
—–

Weekwinnaar #5

Padvinder

scheur je lichaam in en uit
je woede in de spiegel
beelden gehouwen uit dode
woorden sieren de torens
van communisten
uit paleizen zonder poorten

enclaves van licht stichten
schaduwen in de afgrond
van je ogen tot je tenen
naar beneden dieper dan
diep in je binnenste
kwijlende ringen van aarde

schuilen tegen maagsappen
die terloops omlaag druipen
in je donkere darmkanalen
staar de stinkende ratten
in bogen terug naar buiten
en keer je hoofd tot de zon

vind een land in de leegte
van een woord

Daniël Smits
—–

Weekwinnaar #6

Vadertje

hij kijkt het venster uit
om wegdrijvende zinnen
naar binnen te prikken

die zet hij in een letterbak
vetgedrukt onderin
de magere mogen vergaan

graten, nagels, haar en huid

de hoogste woordwaarde
telt hij op een scrabbleplankje
het sonnetsorbet of coconcouplet

een ijskoud kunstje
gesmolten op de spreektong
rolt van rups tot pop

een vlinder voor het volk

Willemien Mensinga
—–

Weekwinnaar #7

hoe het Westen werd gewonnen

de huifkar hobbelt kalm over de prairie
met snoepwikkels bezaaid over de vloer
en uitgekauwde idealen op de berry
de paarden krijgen m&m’s als voer

snaaks steek jij een frikandel naar binnen
ik breek in ernst een stuk kandijkoek af
is dit hoe wij het Westen wilden winnen?
Zeb Macahan ligt te tollen in zijn graf

fat rednecks zouden wij de pan uitlikken
Amerika bevrijden van de franse frites
Mc Donald’s sowieso het land uitmikken
een nieuw Olympia blonk in ons verschiet

we trokken langs gestoelten en schavotten
in dorpjes waar strafhands Carius regeert
en kids als suikerdealers rondravotten
weeromstuits werden wij door hén bekeerd

het begon met steels wat aan een lollie likken
toen kregen we coupons voor een big mac
onze SAS-dag in Kentucky Fried Chicken
heeft ten slotte de campagnestrijd genekt

nu staan we skinny-dippend in een meertje
jij smeert een zak Maltesers om je mond
‘dat witte huis, dat komt wel een keertje’
blij blubberen je tieten, buik en kont…

Albert Bobeldijk
—–

Weekwinnaar #8

[visioen]

morgen komen ze me halen
dan zeggen ze de dichter, Teerlinck
hij is een anti-revolutionair

er zullen dan agenten zijn met petten
en de boeien om mijn polsen
zullen snijden in mijn tong

wonderen, dat wil ik niet geloven
want waar de tafels ook omver gaan
ze doen het als een christen

leg dus al mijn woorden in je boezem
kus mijn boeken teder, liefste
en ga rustig slapen

M.W.Z. Teerlinck
—–

Weekwinnaar #9

Oh captain, my captain

zoals de komiek
niet grappig toch grapt

zoals je toch steeds
weer surft naar
www.breezersletjes.nl

is goed
we zijn
die we zijn

als we kruizen dragen
is dat om de plek van de schat
te markeren

het gloeiend goed
het goud
de glans
je doublé kernkwaliteiten

ik graaf ze schat
voor het leeuwendeel
van de winst je
hoeft alleen te volgen

Wibo Kosters
—–

Weekwinnaar #10

TEGEN BETER LEVEN IN

“De klant heeft niets aan een te grote kachel,
we controleren elke toevoer, afvoer,
geven garantie op de ademhaling, u hijgt al
assertiever, dit gaat goed. Kijk.

De incidenten blijven beperkt en
omdat u zo overweldigend aanwezig bent
zoeken we met liefde een club
bij uw acteertalent. Dat heet service.

Dit een allesbeslissend moment.

Nee, geen cruciale informatie geven nu,
niet exclusief blijven inzetten op een
veelzeggend accent, we hadden ook
duidelijker moeten zijn. Het is onze fout.

We zetten onze kennis in u voort. U weet
dat u de enige bent met belangen
in deze positie. Met een extra rooster
kunt u binnen naar hartenlust barbecueën.”

Saskia van den Heuvel

Alleen een wasdraad woekert nog
boven de straten, slaat een arm om de leegte
van de dichter die vol overgave halfstok
in de regen enzovoort. Hij komt klaar

in het kaalgevreten lichaam, noemt het nacht
en schaamt zich bloot. Op de rand van het bed
is hij een vlek die woorden in zich draagt
maar liever nog schenkt hij zijn pleinvrees uit:

1) Sla de twijfel achterover, kruip
van zijn dijen, druip van zijn kin omlaag
na laag en spoel aan in hondse stilte.

2) Verstrengel de taal tot ze begint te gapen,
raap de goten uit de stad, sleep de trekken
om een vrouwenmond de wereld uit.

Hij vouwt nog gauw wat lezers, slaat ze om
en drukt ze dood. Morgen sticht hij hun vaderland.

Jan Aelberts

Jurycommentaar
Jan Aelberts’ gedicht heeft iets weg van de Bilderdijkiaanse ‘uitstorting des gevoels’, maar dan met de pikanterie van een ware volksmenner. ‘Gedicht 48624002′ omvat op een erg beeldende manier de (pijnlijke) spanning tussen de dichter, zijn grootse dromen en de macht van de taal.

Dichtwedstrijd
Dit is de eerste weekwinnaar van de dichtwedstrijd van Op Ruwe Planken, met als thema Volksmenner des Vaderlands. Elke week kiest de redactie een nieuwe winnaar. Rondom gedichtendag wordt de uiteindelijke winnaar, gekozen uit de weekwinnaars, bekend gemaakt. Ding mee naar de hoofdprijs en kijk hier voor meer info.

Even denken… O ja, we waren inmiddels bij de volgende ochtend gearriveerd. Radio Stekelbaars zou me om 07:00 bellen, en hebben dat naar alle waarschijnlijkheid ook gedaan. Maar helaas stond mijn telefoon uit. Bij deze mijn excuses, mensen. Ik had gewoon even genoeg van radio-interviews. (Na één dag al, ik mag hopen dat m’n debuut geen succes wordt). Ik had even geen zin meer in de vraag: ‘Zo meneer Van Straten, u gooit uw artistieke integriteit in de uitverkoop?’ Want de waarheid doet pijn, zeker als die over de ether wordt verkondigd.

Onzin natuurlijk! Dat was helemaal de waarheid niet. Ja, er wérd wel een waarheid verkondigd, maar dat was dan eerder die over de gefaalde journaliste die nooit aan haar dorp is ontsnapt. Maar hé, laten we vooral onze aandacht richten op iets leukers dan de pathetische methoden van een verzuurde aspergesteekster.

Mister X (echte naam blijft geheim) – de hoogste bieder na de tien turbulente dagen durende veiling – reageerde niet op de door Ebay automatisch verstuurde notificatie. Allejezus. Hij was me €946,- verschuldigd. Ik had me inmiddels al schoorvoetend neergelegd bij de gespatte zeepbel waarin die eerste paar dagen nog een Rolex Submariner had geschitterd, maar nu dreigde ook nog deze magere duizend euro voor mijn ogen te verdampen. En mijn vrouw en ik hadden de nieuwe (oude) auto al uitgezocht!
Godverdomme, Mister X! Jij onbetrouwbaar, achterbaks hellebeest!

De radiozenders en kranten waren al enkele dagen gestopt met bellen. Ik geloof dat er ergens een wilde das was gespot. Ja, daar valt natuurlijk niet tegenop te boksen. En Jan Smit had zijn stem teruggevonden. (De das had hem?). Tja, dan ben je helemáál nergens meer.

Ik zeg het u, waerde vrinden, het was stil in huis. En ik kon fluiten naar m’n geld. Waar deed ik het nog voor? Waarom kwam ik ’s ochtends überhaupt m’n bed nog uit? Voor mijn zoontje van anderhalf? Nonsens! Die heeft een moeder! Nee, echt, er was bar weinig om nog voor te leven. Maar toen!

Inbox In (1)

Ja hoor, daar wassie dan. Mister X. Hij had al die tijd in Borneo gezeten en kon daar geen email ontvangen. Maar hij betaalde met plezier. Niet alleen het verschuldigde bedrag, maar ook nog wat extra, om vast vijf gesigneerde exemplaren van de eerste druk veilig te stellen. Wat een man! Wat een held! Mister X for pope and president!

Na hem vriendelijk te hebben verzocht zijn uiterlijke kenmerken en leeftijd aan me door te geven, kon ik dan eindelijk aan de slag. Dat was overigens helemaal niet moeilijk. Ik wist precies voor welke rol X geschikt was. Het kwam het verhaal zelfs ten goede. Ongelooflijk, maar absoluut honderd procent waar, het boek was nu beter dan ooit.

31 oktober ligt het in de winkels. Ik ben de regen. X kan helaas niet bij de boekpresentatie aanwezig zijn. Hij zit dan, uiteraard, weer diep ondergedoken in de internetloze jungle van Borneo. Maar ditmaal met een boek waarin hij zelf figureert. En gesigneerd door de auteur, die dankzij hem sinds kort in een gloedje nieuwe Citroën uit 1996 rondrijdt (APK tot begin 2009!). En daarmee is er eind gekomen aan dit heerlijke avontuur.

Poe! 580 woorden! En, ze zijn allemaal voor jou Mister X, jij exorbitant schepsel van een miljoen goden.

Henk van Straten (1980) schreef de roman “Ik Ben De Regen” (publicatie eind deze maand bij Lebowski Publishers) en het kinderboek “Zwarth”. Deze maand levert hij iedere week een Podium-bijdrage aan Op Ruwe Planken. Lees hier zijn eerdere berichten.

Ja, dus, oké, Ebay. Voor de duidelijkheid, nogmaals, degene die na de tiendaagse veiling de hoogste bieder was, zou ik dus integreren als personage in Ik ben de regen. Ik zou naam, leeftijd en enkele distinctieve uiterlijke kenmerken van de winnaar adopteren en toekennen aan een nader te bepalen personage. Dat was het idee. My master plan. Rijk, zou ik worden! MET ROBIJNEN BELEGDE ROLEX RIJK!

De uitgever erkende direct deze sappige vrucht, ontsproten aan mijn briljante geest, en gooide die als smakelijk lokaas in de vijver van het ANP. Ik geloof dat het rond een uur of twaalf in de middag was. Zoals ik eerder al heb aangegeven, was het zomer, en derhalve was die vijver rimpelloos en stil. Ik kan het wel komkommertijd noemen, maar dat laat zich zo lastig vertalen naar de vijverbeeldspraak waar ik nu toch min of meer wel een beetje mee opgescheept zit. Enfin!

De eerste snoek die toehapte was De Telegraaf. Toen volgden Nu.nl, De Papieren Man, 3FM, BNN, BNR, Veronica en verscheidene lokale radiozenders (de stekelbaarsjes!).

Godzijdank kreeg ik niet meteen de DJ’s of journalisten zelf aan de telefoon. Nee, er werden eerst alleen afspraken gemaakt. Coen & Sander bellen je om zeven uur. Huppeldepup belt je om acht. Whatshisname om tien. Ik was gewoon aan het werk toen deze telefoontjes plaatsvonden en al snel niet langer in staat om nog normaal te kunnen functioneren. Enerzijds door de telefoontjes zelf, anderzijds door het almaar uitbreidende mierennest in m’n buik. Zenuwachtig als duizend maagden op de vooravond van hun huwelijksconsummatie!

Alvorens naar huis te fietsen om daar alle interviews te geven, achtte ik het verstandig eerst in het café nog enkele tumblers Jameson (smooth Irish whiskey!) achterover te slaan. Ik bedoel, ja, nou ja, je snapt het wel, hè. Dat dus.

Terwijl ik in m’n achtertuin op het telefoontje van Coen & Sander wachtte, liep ik steeds even naar binnen om weer een blik op het scherm van de laptop te werpen (nee, geen Apple, helaas). Het bod op Ebay stond toen volgens mij op een honderdje of zes. Halleluja! Dat ging de goede kant op, en de veiling duurde nog zeker acht dagen. Rolex city hier kom ik aan!

Toen: Coen & Sander. Tja, het zijn commerciële radio DJ’s, hè. Dus het gesprek duurde ongeveer zo lang als de tijd die tussen twee slechte seksgrappen van Robert Jensen zit. Zij zeiden iets over een aardappelneus, en toen zei ik ook iets over aardappelneus. Ik kan er hier wel over uitweiden, maar heb daar helaas echt helemáál geen zin in. Het was echter wel HILARISCH!

Goed, dus, en toen al die andere zenders nog. Ik, hautaine BN’er van de allerbovenste plank die ik ben, weet al niet een meer wie er precies belden en hoe laat en wat ze zeiden en wat ik vervolgens daar weer op zei. Pfff, vermoeiend! Ja, inderdaad, maar vermoeiend was die hele avond. Toen ik dus, enigszins tipsy en nog steeds statisch geladen van de zenuwen, eindelijk naar bed ging, zette ik, ondanks de telefonische afspraak met Radio Stekelbaars om 07:00 de volgende ochtend, m’n telefoon uit. Maar och, ik was toch inmiddels ook eigenlijk wel wat te goed geworden voor die lokale zendertjes. Boem pats!

Oké, tot hier en niet verder. Volgende week de rest. Dat wordt dan alweer laatste deel, beste mensen. Time flies when you’reincredibly bored and not really sure about anything.
Toedeliedokie en al het goeds van de wereld.

Henk van Straten (1980) schreef de roman “Ik Ben De Regen” (publicatie eind deze maand bij Lebowski Publishers) en het kinderboek “Zwarth”. Deze maand levert hij iedere week een Podium-bijdrage aan Op Ruwe Planken. Lees hier zijn eerdere berichten.

De nieuwe Op Ruwe Planken (8.1, Apekooien) is een bundel met alleen maar winnaars. En wel in de disciplines apenverhalen, derdehelftgedichten, ironisch navelstaren, nonsens adequaat opwaarderen, versvertalen, momenten nodeloos (maar mooi) uitvergroten en een aantal mengvormen. O, en ‘net nog even voordat je de redactie verlaat recenseren’, een totaal nieuwe discipline. (Myrna, bedankt!)

Koop dit blad en u heeft een topprestatie in handen!

Met Sander Meij, Bart de Block, Henk van Straten, Amanda Visch, Hanneke van Eijken, Eric Rosseel, Eva Mouton, Wibo Kosters en Ian Reddish. Vicky Francken vertaalde een gedicht van de Franse dichter Philippe Delavau.

ORP 8.1 is voor slechts 3 euro verkrijgbaar bij deze boekhandels. Bestellen kan ook per e-mail (dit is zonder verzendkosten!): administratie [at] op ruwe planken punt nl.
En voor slechts 10 euro per jaar ben je abonnee van het ruwste tijdschrift van Nederland!