Tijdens de presentatie van ons nieuwste nummer op het Wintertuinfestival was het feest. En bij feest hoort confetti. En omdat bij Op Ruwe Planken woorden horen, is een feest van Op Ruwe Planken niet compleet zonder woordconfetti. Bijgaand wat blaadjes en lijm om er gedichten van te plakken. En dit is ervan geworden: een vierdelige selectie uit de stapel.
Wij sliepen uit, na een geslaagde gedichtennacht. Vandaag vieren we dan onze eigen gedichtendag, met Rens van Meegen‘s ‘Het optreden van de poortwachter’.
Hier volgt de laatste weekwinnaar in onze Gedichtennachtwedstrijd. De beste drie van de zes mogen voordragen op de Nijmeegse Gedichtennacht, op woensdag 27 januari 2010. De lijst komt maandag op de site. Nu eerst brengen wij u Eelke van Es, met het gedicht ‘Vormsel’.
Vormsel
Ach was ik maar een talent gebleven,
een munt in handen van portrettenmakers,
een kromme stormram / een prullenperformer.Ik brak mijn havermout voor het ontbijt.
Mijn moeder spuwde rond mijn lippen,
ze veegde mijn gezicht mooi schoon.Toen kroop ze weg, verziekt
ben ik gewiekst en graatgezond.Schokschouderend gaan wij buitenspelen
met zacht ademende kikkers in het ijs,
de zogenaamde mensen op een rij.
Uit het juryrapport: ‘Eelke van Es staat in ‘Vormsel’ stil bij de grenzen van het succes en het dichterschap. Ook zoekt Eelke de grenzen van woordbetekenis in neologismen.’
Mensen! Als u nu allemaal heel hard denkt dat het vandaag vrijdag is, is het vandaag vrijdag. Tijd is immers een afspraak. En zoals op elke vrijdag brengen wij u een winnaar uit onze gedichtennachtwedstrijd. Deze week is dat Karin van der Klugt, met ‘Niet Afgegrensd’.
Niet afgegrensd
Ik verschuif mijn onthouding
ik verleg mijn bezwaar
bewaar mijn besef in de koelkast.Het geluid volgt me heter en de aangebroken
sterveling verbrokkelt in de schaal
zoals citroenen de kiwi verheffen
en bitterzoet
kreunen
als het gangbare een andere uitlaatklep bekoort
zal ik
langs de zijlaan schuifelen en stippelen
met dropjes en kruidnoten een nieuwe combinatie.Ik overschrijd mijn eigen kunnen
mijn
onthouden
vruchten als ik de uitdaging aftast.De schaal gevuld met vruchten
de koelkast onbegrensd.
Uit het juryrapport: ‘Ze gaat hierin op een originele en speelse manier om met het thema grenzen en “douane”, en laat zien dat het niet altijd zo beladen hoeft te worden geïnterpreteerd.’
We zijn weer terug van weggeweest met onze gedichtennachtwedstrijd! Deze week brengen wij u Daniel Bras met ‘soortgelijks’.
soortgelijks
er zal niet veel over zijn geweest er zal talrijk zijn geschoten
en het verlies genomen er zal een deur aan flarden liggen
een vogel met pekveren een zonnebad nemen er zal een
dierenvriend gemarteld worden zijn gemillimeterd haar
nog meer gemillimeterd er zal van zijn borst worden gegeten
en zij zullen elkaar tussentijds aankijken niet wetend tot hoe
ver ze zouden kunnen gaan er zal een kras in het tafelblad
worden gesneden er zal een rekening worden vereffend die
lange tijd onder de huid heeft geleefd er zal uiteindelijk weer
eens iets behoorlijks worden gekuist en van voren af aan
worden begonnen er zullen klaprozen verrijzen en het
getoeter van lelijke eenden zal weerklinken een franse
chanson bijna als gebruikelijk opnieuw worden uitgebracht
en de kaarsen zullen langs de flessenhalzen druipen en
een zwart krullerig visnet tussen zware bielsbalken
worden opgehangen en maakbaarheid zal als een
proefballonnetje door de lucht schalken en de slang
zijn staartpunt afbijten want cirkelrond zal het niet
meer gebeuren maar voortaan regelrechtlijnig
Uit het juryrapport: ‘Daniel Bras schiet in mitrailleurtempo ontregelende beelden op de lezer af. Dat de jury geen tijd had om te ontwijken of tussendoor adem te halen mag als een compliment beschouwd worden.’
Hoeden
Wij woonden in een dorp dat eigenlijk net zo goed niet had kunnen bestaan. Het was een heel klein stukje land, geprangd tussen brede verbindingswegen die leidden naar twee wél superbelangrijke steden. Als je geen familie had wonen in Hoeden, want zo heette mijn dorp, dan nam je ook nooit de afslag. Je reed er gewoon voorbij. Verder lezen ‘De maand van Eva Mouton (4)’
Ook bij ORP komt het wel eens voor dat een winnaar pas op zaterdag bekend wordt gemaakt, terwijl deze op vrijdag werd verwacht. Gelukkig is het maar een paar minuten. Ook deze week brengen wij een winnaar in de gedichtennachtwedstrijd. Volgende twee weken doen we even aan kerstvakantie, maar daarna zal er op vrijdag 8 januari 2010 weer een winnaar zijn. Insturen is tot die tijd gewoon mogelijk.
Maar, onze winnaar van deze week dus. Zie hier Bert Reigor, met prik. Gefeliciteerd!
ik duw mijn oogleden langzaam open
novemberduisternis is overgegaan in decemberlicht
onder de grond van mijn tuin
en huis
pruttelt het
uit microporiën borrelen
belletjes met larven omhoog
op de weg naar boven
vindt een metamorfose plaats
bij het maaiveld aangekomen
zwermen tijgervliegen uit
vroeger waren ze alleen in de zomer een plaag
maar dat was vroeger
overschrijden de toegestane concentratie in de binnenlucht
prikken, zuigen, sarren
spuiten je vol met gekmakende jeuk
ik mep, zwaai, stamp plat
wild om mij heen
voer een guerrillaoorlog
sla en ren
de strijd is ongelijk
voorbij waanzin gedreven
doe ik het enige wat ik kan doen
de aftocht blazen
met mijn vierwielaangedreven auto de bergen in
boven de 2400 meter
zijn geen tijgervliegen
Uit het juryrapport: ‘In dit gedicht van Bert Reigor wordt een spanningsboog opgebouwd, door middel van een steeds absurdistischer wordende wereld. Uiteindelijk komt de oplossing met het overtreden van de grens.’
