Categorie: Podium

De maand van Saskia van den Heuvel (2)

WAT WE ZEIDEN TOEN WE HET ONS NOG HERINNERDEN Als ik aan mijn bureau zat belden er mensen die wilden weten of ik al wist hoe het zat. Ik wist veel maar had geleerd vriendelijk te blijven. Aan het einde van de maand kreeg je voldoening. Ik heb dat als doel jarenlang voor ogen gehouden […]

Read More

Uit de nieuwe ORP (2)

De kluizenaar en zijn spiegel achter graniet Kroos maaide de jongen met laarzen vol bladeren, zocht in containers obsceniteit. Wat overblijft, is een anachronisme. De jongen smeerde tandpasta op zijn ballen, sambal in zijn ogen, klaagde vervolgens, dat tranen geen territorium vormden. Daar hij kastanjes prikken zou op lucifers en zich bedekken met mos. Olaf […]

Read More

Uit de nieuwe ORP (1)

Draai het vuur uit en laat de massa tot rust koken Vind je dat we opnieuw moeten beginnen, een waaier aan gedragspatronen moeten vertonen: van zeer ruim tot heerlijk compact? Wat hebben we daarvoor nodig: een roedel robots, een sterke campagne? Voor het dramatisch effect kunnen we er grimmige hyena’s of snuffende ijsberen bij fantaseren. […]

Read More

De maand van Hanneke Hendrix (4)

Voor de hoop Voordat de hooiman er was, waren de dagen aaneengeschakeld en was een week een grote brei van niks. Een grote brei van niks met als enige afwisseling een wandeling naar de kruidenier. Ik stond op rond een uur of vier om het koffiezetapparaat aan te zetten, mijn dagelijkse wandeling om de hoek […]

Read More

De maand van Hanneke Hendrix (3)

Corry van de buurtsuper De buurtsuper wordt gerund door Corry. Corry heeft heel erg veel, heel erg blond, half lang haar. Corry heeft een groot hoofd, een gulle lach met een blokjesbeugel op de tanden van de onder- én de bovenkaak en Corry draagt altijd een witte stofjas. “Mijn houten hart,” zei de mevrouw aan […]

Read More

De maand van Hanneke Hendrix (2)

Bekant Pasen 1. Het is nog donker als Margot wakker wordt. Door het dakraam boven het bed kijkt ze naar het licht van de stad dat reflecteert in de wolken en de mist. Ze denkt dat ze het meeste van haar man houdt op momenten als deze. Dat ze het meest van hem houdt als […]

Read More

De maand van Hanneke Hendrix (1)

Hypochonder “Ik ontwijk haar soms gewoon,” zei Mark. “Dan spring ik in een struik. Ik bedoel, ze is altijd zo blij als ze een praatje kan maken, maar ik krijg haar dan niet meer van me af geschud.” Ik stond met Mark, mijn beste homovriend, voor het raam, we hadden een mok koffie in onze […]

Read More